Η σιωπή μου είναι η φωνή μου...
...είπε κάποτε η "γκρίζα νεράϊδα"...

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Μια αγκαλιά θα είναι αρκετή











Μέσα μου μια απέραντη θλίψη
Χαμογελώ να μην φανεί η λύπη
Μάτια βουρκωμένα
Θυμούνται τα περασμένα
Εικόνες από το παρελθόν
Στοιχειώνουν το παρόν
Ψάχνεις όπλο να κερδίσεις την μάχη
Μα κανείς γύρω σου δεν υπάρχει
Μέσα μου βαθιά ο πόνος
Πόνεσα πολύ και είμαι μόνος
Ψάχνω ανάσα μέσα στη βρωμιά του κόσμου
Μα έχασα όλες τις γραμμές του δρόμου
Χέρια παγωμένα ψάχνουν να ζεσταθούν
Και γράφουν λόγια για να ξεχαστούν
Λέξεις έρχονται στο μυαλό
Δίχως να κάνουν καλό
Σηκώνω το κεφάλι
Κοιτάω το ταβάνι
Βουρκωμένος ουρανός
Ο πόνος σταθερός
Κλείνω τα μάτια μα φοβάμαι
Την ψευτιά του κόσμου την λυπάμαι
Μην μιλάτε δεν θέλω άλλο
Πάρτε τον πόνο τον μεγάλο
Μια αγκαλιά θα είναι αρκετή
Μια ψυχή να κρατήσει ζωντανή
Μελοποιημένο από τον Φάνη Διαθεσόπουλο

1 σχόλιο: