Η σιωπή μου είναι η φωνή μου...
...είπε κάποτε η "γκρίζα νεράϊδα"...

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Θα ΄ρθουνε μέρες




Tο φεγγάρι είναι μικρό
απ' τ' αστέρια πιο θαμπό
Μικρό κι εγώ χαμογελώ
να μιλήσω δεν μπορώ

Λίγα αναμμένα κεριά
Τόσες αναμνήσεις
Τα κοιτάζω σταθερά
τίποτα μην θυμίσεις


Θα ρθουνε μέρες

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Έρχονται στιγμές











Κι έρχονται στιγμές σαν κι αυτή. Που ρίχνεις το κεφάλι στο μαξιλάρι και τα δάκρυα τρέχουν  τόσο γρήγορα που χάνεσαι ανάμεσα τους και τα πίνεις και είναι πικρά. Νιώθεις το κορμί σου να τρέμει και τα έχεις χαμένα. Δεν ξέρεις πως να σωθείς από αυτό το πόνο. Από το πόνο που νιώθεις όταν σου λείπει κάποιος. Και συνεχίζεις να τρέμεις, κλείνεις τα μάτια και βαριανασαίνεις. Αγκαλιάζεις το μαξιλάρι σφικτά και φωνάζεις να σε ακούσει κάποιος για να σε βοηθήσει. Δεν έρχεται κανείς κι εσύ νιώθεις πιο μόνος. Νιώθεις ένα μικρό πλάσμα σε μια

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Παλιά όνειρα δίχως μέλλον

Δεν μπορώ να περιγράψω αυτά που νιώθω και είναι από τις λίγες φορές.. Νιώθω απλά ντροπή για εκείνους που κατέστρεψαν το μέλλον κάποιων αθώων ψυχών.. Εύχομαι να καταφέρουμε να τα κάνουμε να χαμογελούν όσο υπάρχει ακόμα ελπίδα...
Έφτιαξα το παρακάτω βίντεο για να καταφέρω να ευαισθητοποιήσω και τον τελευταίο άνθρωπο που είναι ακόμα αδιάφορος ή βολεμένος...

Δείτε το παρακάτω βίντεο...




Τα λίγα λόγια


Ιουλία Τζίβα














Τα  λίγα λόγια που χαράχτηκαν στο μυαλό
Προσπάθησα  απόψε να τα χαράξω στον ουρανό
Προσπάθησα να τα φωνάξω με μια φωνή
Μα το γιατί ξέσπασε απόψε στην ψυχή

Τα λίγα λόγια που χαράχτηκαν στη καρδιά
Προσπάθησα απόψε να τα φωνάξω δυνατά
Και αυτό το γιατί έκανε στο τέλος την αρχή
Μάτια μου προσπαθώ να αποφύγω την φυγή

Τα λίγα λόγια που μου είχες πει
Σαν γκρίζους κύκλους αγγίζουν την πληγή
Και όταν σε κοίταζα μπροστά θολά
Οι λύπες έγιναν σε μια στιγμή χαρά

Τα λίγα λόγια χάθηκαν απόψε στη βροχή
Σαν μια στάλα κύλησαν στην όμορφη πνοή
Σήμερα το σ' αγαπώ έγινε αναπνοή
Και μου κρατάει συντροφιά στην ζωή.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Γκρι..

Ιουλία Τζίβα












Μέσα από λίγα λόγια μπορείς να περιγράψεις μια κατάσταση της ψυχής που διαφορετικά ίσως να μην κατάφερνες ποτέ να την πολεμήσεις. Τότε έρχονται λόγια που ζωγραφίζουν μια ολόκληρη ζωή. Δεν χρειάζονται πολλά χρώματα.
Ίσως και να μην τα έχεις γιατί οι αποχρώσεις του γκρι βρίσκονται μέσα σου. Δεν έχει σκεφτεί κανείς ότι το γκρίζο χρώμα που είναι μέσα μας όμως είναι από την μίξη του άσπρου και του μαύρου. Το μαύρο είναι το σκοτάδι που έχουμε βυθιστεί αλλά το άσπρο είναι η

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Γιατί είναι ωραίο να έχεις φίλους.

Ιουλία Τζίβα












Γιατί είναι ωραίο να έχεις φίλους.
Να έχεις ένα άνθρωπο να σου ανάψει το φως όταν εσύ θα είσαι μόνος στο σκοτάδι. Να έχεις έναν άνθρωπο να σε πιάσει από το χέρι και να σε βγάλει έξω από εκεί που έχεις κλειστεί. Να σε βοηθήσει να πάρεις τις σωστές αποφάσεις και να είναι δίπλα σου άσχετα αν τις πιστεύει ή όχι. Φίλος δεν είναι αυτός που η σχέση σας κρατάει απλά χρόνια. Φίλος είναι αυτός που θα έρθει πριν τον φωνάξεις. Φίλος είναι αυτός που θα κλάψει μαζί σου και δεν θα σου πει σταμάτα να κλαις.
Φίλος είναι αυτός που θα σκεφτεί τα πάντα για να σε κάνει να γελάσεις. Φίλος είναι αυτός που θα σε κρίνει και όχι αυτός που θα σου "γλύψει" τα αυτιά. Φίλος είναι αυτός που θα σε χαστουκίσει και αμέσως θα σε πάρει αγκαλιά. Είναι αυτός που δεν θα σου πει ευχαριστώ ποτέ αλλά θα ανταποδώσει με το χρόνο και το δικό του τρόπο. Φίλος είναι αυτός που είναι δίπλα σου στις αποτυχίες σου. Φίλος είναι αυτός που θα είναι ευτυχισμένος όταν εσύ γελάς....

Θα είμαι εδώ














Η φωνή σου κι η καρδιά σου
Είναι για μένα το ίδιο πράγμα 
Που γνώρισα την αγκαλιά σου
Σίγουρα είναι ένα θαύμα

Ήρθες μπροστά μου σαν μαγεία
Και μίλησες μες στην καρδιά μου
Μου δείξες τι θα πει φιλία
Τον πόνο πήρες μακριά μου

Κι αν μας το παίξουν πονηροί
















Υπάρχει κάτι σαν ζωή χωρίς μορφή
Κάτι που δεν μπορείς να περιγράψεις
Μόνο που καταφέρνεις να το νιώσεις
Γιατί ο πόνος στην καρδιά είναι δυνατός
Υπάρχει κάτι στον αέρα που μυρίζει μίσος
Είναι των ανθρώπων η αγανάκτηση 
Είναι αυτό που νιώθουν για το κράτος
Από αυτό το συναίσθημα έπαθαν εξάρτηση
Υπάρχει κάτι στο μυαλό που τριγυρνάει

Σαν κάτι να θέλει να σου πει
Και όταν γυρνάει γυρνάει γυρνάει

Μαμά

Ιουλία Τζίβα














Εσύ που με μεγάλωσες
Που μ' έφερες στο κόσμο
Για σένα γράφω σήμερα
Να σου πάρω τον πόνο

Εσύ που με μεγάλωσες
Που μ' έμαθες να ζω
Περνάει γρήγορα η ζωή
Κι ακόμα είμαι δω


Χαμογέλα λίγο
Κι αγάπα με
Μη μ' εγκαταλείπεις
Σε χρειάζομαι

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

Δεν φοβάμαι πια..

Ιουλία Τζίβα 











Μες στην καρδιά μου
τρεις άνθρωποι υπάρχουν
που δεν μίλησαν ποτέ
για όσα τους πόνεσαν
Ό ένας μικρό παιδί
μόνο του έπαιζε
Μόνο του έκλαιγε
Μόνο του υπήρχε
Ο άλλος ένας έφηβος
Με παρέα τον εαυτό του
Έψαχνε μέσα του
να βρει τον στοχασμό του
Ο άλλος ένα παλικάρι
Ονειρευόταν ανθρώπους
να βρει να αγαπήσει
και όσες πίκρες είχε περάσει
ποτέ να μην μισήσει

Σαν λευκό καράβι

Ιουλία Τζίβα












Βλέπω της πόλης την πικρή λέξη
το τρένο με έφερε δω
λαχανιασμένη από ταξίδι σε ταξίδι
από ποίημά σε ποίημά
Αγαπώ ποθώ και χάνω
Λες και μια στιγμή έγινε ο χρόνος
Λες και όλος ο κόσμος
φεύγει από τα χέρια μου
Ότι έχω είναι η χαρά
πανέμορφων χρόνων
Ότι έχω είναι η καρδιά
η οποία χτυπάει δυνατά
Ότι έχω είναι τα νιάτα μου
τα οποία κρύβω καλά

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Στιγμές

Ιουλία Τζίβα











Είναι στιγμές που περίμενα
να βγω έξω σαν παιδί,
σε ένα γρασίδι με κόκκινες
σταγόνες από τα όνειρα της
νιότης μου,θυμάμαι...
Είναι στιγμές που θέλω να
πω ναι στην ζωή,
ακόμα και όταν δεν γελάω,
μιλάω...