Η σιωπή μου είναι η φωνή μου...
...είπε κάποτε η "γκρίζα νεράϊδα"...

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Κάποτε ήσουνα εδώ















Ανοίγω ένα τετράδιο που έχω τόσα χρόνια

Κίτρινα τα φύλλα του με όνειρα ξεχασμένα

Μικρό μου σου είχα γράψει ένα γράμμα

Λέξεις που δεν βγήκαν απ το στόμα

Η καρδιά μου χτυπάει για σένα άκομα

Κι ας είναι όλα γύρω γκρεμισμένα

Δακρύζω για σένα όνειρο μου ακόμα


Κάποτε ήσουνα εδώ και όλα τ΄αγαπούσα

Ήσουν τόσο όμορφη που τελικά νομίζω σε μισούσα

Ήμουν χαμένος και πάλι χαμένος νιώθω

Συγνώμη σου ζητάω για σένα ξανά ζω και προσπαθώ



Ανοίγω πάλι το τετράδιο και μυρίζω εσένα

Κλείνω τα μάτια και ταξιδεύω μαζί σου

Χαμογελάω και είμαι τόσο ευτυχισμένος

Εσύ εδώ έστω για λίγο είσαι με εμένα

Νιώθω ξανά πως είμαι ερωτευμένος

Κι ας μην ήμουν ποτέ πραγματικά μαζί σου

 

 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου