Η σιωπή μου είναι η φωνή μου...
...είπε κάποτε η "γκρίζα νεράϊδα"...

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Δώσε μου δύναμη ξανά











Δεν έχω πλέον τι να γράψω
Το χαρτί συνέχεια μένει λευκό
Τα δάκρυα πιο δυνατά απ τις λέξεις
Ο ουρανός πλέον όμορφος για να πετάξω

Μα με τσακίζουν συνέχεια οι σκέψεις
Δώσε μου δύναμη ξανά
Γίνε εκείνος που γνώρισα
Μου λείπουν πάλι τα παλιά

Γίνε εκείνος που ξεχώρισα
Δώσε μου μια γλυκιά αγκαλιά
Πάρε με σου ζητάω μακριά
Δεν ξέρω πλέον πώς να γράψω

Το μολύβι σπαθί στα χέρια μου
Κόβονται αργά τα όνειρα μου
Χωρίς φτερά πως θα μπορέσω να πετάξω
Πως θα φτάσω στα όμορφα αστέρια μου

Δεν ξέρω πλέον τι να γράψω
Κι ένα χέρι γίνεται το χέρι μου
Κλείνω τα μάτια γράφονται λέξεις
Σβήνονται όλες οι άσχημες σκέψεις
Κλείνω τα μάτια γίνε το αστέρι μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου